Sivas’ta kalaycılığın son temsilcileri mesleği devredecek çırak bulamıyor

Kalaycılık el becerisi, sabır, dikkat isteyen emek yoğun bir meslek. Geçmişi çok eskilere dayanan ve geleneksel hale gelmiş bu mesleğin temsilcileri artık yok denecek kadar azaldı. Teknolojinin üretimi kolaylaştırması, gençlerin kendilerine el sanatlarını meslek olarak kabul etmemesi kalaycılığı çağın gerisine itti. Kalaycılığın son temsilcilerinden 71 yaşındaki 5 çocuk babası Hacı Korkmaz, 61 yıldır aşkla yaptığı mesleğini sürdürüyor. 10 yaşında çırak olarak işe girdiği mesleğinde 61 yılı dolduran Korkmaz, iş yerine çırak bulmakta güçlük çekiyor. Korkmaz, kalaycılık mesleğinde 50 senedir çırağın olmadığını söyledi. Küçük yaşta bu işe başladığını anlatan Hacı Korkmaz, “Bu mesleği yapan 3 kişi kaldık. Eskiden burada 150 tane kalaycı dükkanı varmış anlatılanlara göre, şimdi herkes bıraktı 3 tane adam kaldı burada. Arkadaşım orada siliyor düzeltiyor, ben bu ocakta kalaylıyorum. Ondan sonra müşteriye veriyorum. Kalay yaparken kullandığımız malzemelerden biri kalay, biri nişadır, bir diğeri ise pamuk. Bu ocakta kullandığım malzemeler bu yani. Eskiden mesela levha olurdu çekiçle düzeltir yapardık, pres gelirdi. Tokat’tan onu yapardık kazan, leğen gibi şeyleri. Bu meslekte çırak aşağı yukarı 50 senedir yok, çünkü bu mesleğe gelmez. Onun için de çırak bulamıyoruz, o yüzden meslek bitiyor. Öncekiler bırakıyor ama yetişen olmuyor, yetişen olsa onlar devam eder ama yetişen de yok. Bu meslek 3 kişinin elinde kaldı. Bu meslek zor, o bakırı yaparken bilek gücüyle yapılıyor, ocağa geçtiğinde bilek gücüyle kalaylıyorsun bunları. Bunlar zor meslek, mesela devamlı ocakta terlersin. Ocağın derecesi belli olmaz, dışarının sıcaklığına bağlı mesela kışın serin olur ocak. Şu an yaz olduğu için sıcak ama kış mevsiminde serin olur. Biz bu dükkanda 10 senedir çalışıyoruz.” diye konuştu. Baba mesleği de kalaycılık olan ve uzun yıllardır Hacı Korkmaz ile birlikte çalışan Yunis Şevran, “Bu mesleğe ben ortaokulu bitirince liseye gitmedim, babam bakırcı, kalaycıydı, böyle babamın yanında çalışmaya başladım. Askere gitmeden önce bir yere gittim çalıştım bir buçuk sene kadar, geri geldim. Askerden geldikten sonra başka bir iş bulamadım, babamın yanında çalışmaya devam ettim. Babam öldükten sonra babamın arkadaşı vardı onunla beraber çalıştım, o da yaşlanıp bıraktıktan sonra Hacı ustamla kendi dükkanımızda çalışmaya başladık. Çırak yetişmiyor bu meslekte. Bir Hacı usta kaldı, ben kaldım, bir de Mehmet ustanın oğlu var Adem. O da hasta olduğu için çalışamıyor. Bitti, bitmek üzere olan bir meslek” şeklinde konuştu. Sivas’ta kalaycılığın son temsilcileri mesleği devredecek çırak bulamıyor #8 Sivas’ta kalaycılığın son temsilcileri mesleği devredecek çırak bulamıyor #9 Sivas’ta kalaycılığın son temsilcileri mesleği devredecek çırak bulamıyor #10

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir